In ‘n theehuis bij de Foetsiejama zong ‘n geischa zacht haar ‘n droevig lied.
Over liefde in ‘t verre Yokohama waar ‘n zeeman haar voorgoed verliet.
Hij was gekomen over blauwe oceanen zij betoverend door z’n mooie blonde haren.
Ze vonden liefde in de roze kersenlanen op zachte bloesem beminde zei elkaar.
REFREIN
Kersebloesem in Yokohama,kersebloesem geurend in de nacht.
Heeft ‘n kleine zwarte Geischa,veel geluk maar ook verdriet gebracht.
Kersebloesem in Yokohama,bittere tranen kleine Geischa.
De andere avond was hij weer gekomen,en haar hartje stond in vuur en vlam.
Ze gingen snel weer naar de kersenbomen,waar hij zacht haar in z’n armen nam.
Maar als de anderen morgen vroeg de klanken klinken,ziet m’n haar wenend aan de stille kade staan.
‘T is of de wereld voor haar voeten weg zal zinken nu zei door tranen zijn schip weer weg ziet gaan.
REFREIN
Kersebloesem in Yokohama,brachte tranen kleine Geischa.
